|
Pazartesi, 17 Mayıs 2010 18:34
-
Günce -
Kişisel
|
|
Yazamıyor olmakla ilgili yazıyor olmak kronik bir eylem haline dönüşmüş bende. Aradan zaman geçmişse mutlaka yazamayışım ile ilgili dertlenip ilk satırlarımı bunun için ayırıyorum ve bunun için yazıyorum. Kronikliğin yanında keyifli hale dönüşmesi de cabası. Böyle giderse yaz(a)mamak üzerine güzel bir koleksiyonum olacak. Belki bir gün bunları derleyip hangi şartlarda yazıp yazamadığım ile ilgili kendi adıma bir sonuca varabilirim.
|
|
Perşembe, 14 Ocak 2010 11:53
-
Günce -
Kişisel
|
|
Az önce "pusu kurulası kuytu" ismiyle kendi kuytusunda pusu kuran ve yazılarını Google Reader üzerinden keyifle okuduğum bir dostumun dün yazdığı "87 Taksim - Edirnekapı" başlıklı yazısını okudum. Bu seferki keyifli değildi ancak ve sadece yazı da demek yeterli değildi; bir yanıyla haykırış, bir yanıyla da koca bir yalandı belkide, belki de bir yanıyla Türkiye'nin başka bir gerçeğiydi bu... Ve ister istemez bu satırları yazarken buldum kendimi.
|
|
Pazar, 03 Ocak 2010 18:49
-
Günce -
Kişisel
|
|
Tembellik yapasım var. Hiç olmadığı kadar hemde. Ama alışık olmadığım ve sıkıldığım bir eylem haline geliyor bir süre sonra buda. Yat, kalk, film izle, uyu, uyan, çay iç, kahve iç, çık dışarı, hava al, geri gel, yemek ye, yine film izle. Bu eylemler yine bir süre sonra sadece sıkıntıdan gerçekleştirdiğim birer eylem haline geliyor ve bu durum daha da sıkıcı bir hâl alıyor.
|
|
Pazar, 06 Aralık 2009 21:07
-
Günce -
Kişisel
|
|
Hep aynı hikâye derler ya, benimkisi de öyle bir şey. Kaç kere benzer cümleler kurdum bu konuda hatırlamıyorum. Hep haftalar, aylar geçmiştir mutlaka. Genelde de yoğunluktandır. Farklı bir sebeple yazmaya ara verdiğim de az olmuştur aslında. Belki de yegâne meselem ne kadar yazamama sebebimin olduğu değil ne kadar çok yazmak istemeyişim aslında.
|
|
Pazar, 06 Aralık 2009 11:44
-
Günce -
Kişisel
|
|
Hatırlamaya çalışıyorum da kaç daveti geri çevirdim, kaçına yanıt bile veremedim. Kaç etkinlik geldi geçti. Kaç toplantıya katılamayacağımı belirttim. Sürekli kulağımda çınlayan arkadaş buluşmalarının çağrıları kulağımda çınlamaktan öteye gidemezken kaç gece uykusuz kaldım. Ne kadar çok film izlemek istedim de sinemaya gidemedim. Ya da buna rağmen kaç film izlemeye fırsat bulabildim. Ve dahası kaç gün sevdiğimi göremedim…
|
|
Çarşamba, 04 Kasım 2009 16:54
-
Günce -
Kişisel
|
|
Hani gün-be-gün tekrar eden alışkanlıklarımız vardır. Yemek yemek gibi. Uyumak gibi. İşe gitmek sonrada eve dönmek gibi. Uyanıp yüzümüzü yıkamak, günün sonunda ve tabii günün yorgunluğuyla koltuğumuza uzanıp sızmak gibi. Su içmek ve de nefes almak gibi! Alışkanlıktan çıkıp hayatımızda yer edinmişlerdir hani bir bir. Gün-be-gün ve yıllar yılı...
|
|
Salı, 13 Ekim 2009 00:28
-
Günce -
Kişisel
|
|
Bu satırları bile yazmak ne kadar zor geliyor aslında. Onca hengame arasında; koşuşturmacaların, etkinliklerin, davetlerin, düğünlerin, işlerin, güçlerin, kişisel keyiflerin arasında birde yazıyor olmak bunları nedense en sona kalan ama enerjimin kalmadığı bir eylem olarak hafızamda yer ediniyor.
|
|
Perşembe, 16 Temmuz 2009 01:51
-
Günce -
Kişisel
|
|
Yoğunum kaç zamandır, onca sessizlik ve durgunluk ardına beklemediğim bir karmaşanın içine savurmuş gibi kendimi. Yorgunum hiç olmadığı kadar da ve daha çok kafadan, oysa yapabildiklerim yapacaklarım arasında devede pire gibi. Mutsuzum üstelik, emeklerim(!), özverim(!), kullanılmasına göz yumuyorum; dahası "savunamıyorum" ve körmüşüm gibi görmezden gelerek. Huzursuzum, o kadar derin! Üzgünüm, hem yakınken bu kadar, bir o kadar da uzak; özlüyorum!
|
|
|
|
|
|
|
