Amanda aman, bugünde doğum günümmüş mü ne? Klasik "yaşlanıyoruz", "ne çabuk geçiyo yav zaman", "1 yaş daha yaşlandık", gibi cümlelerin yanı sıra benim için bir türlü bi anlam ifade edemez oluyor şu doğum günü denilen gün. Ancak ve ancak kendisinin özel bir gün oluşluğu üzerinden yakınlarınızın ve sevdiklerinizin sizi hatırlaması ve sizi o gün özel hissetmenizi sağlamasının ötesinde bir şey değil. Dahası benim için hiç bir zaman özel bir gün olamadı. Olur mu? Onuda bilemiyorum tabiki. :s

Yeni bir iş; yeni bir hayat, yeni bir çizgi. Yeni bir başlangıç gibi... Bazen umutların kapısı bazende ekmek kapısı =) İşte pek sevinçli olduğum Taksim'deki mekanıma veda ettim yeni bir iş nedeni ile... Oysaki en büyük bağı Taksim ile aramda kurmuştum yıllardan sonra tekrar ve her gün çıkmaya başladıkça Taksim'e. Ya şimdi? Şimdi Etiler yolları taştan ;)

Geçtiğimiz hafta sonu adada buluşma vardı. Enstrumanını kapıpta gelenmi dersiniz, toplarını, labutlarını, poilerini, sopalarını yanından eksik etmeyen mi dersiniz... Konaklamaya niyetlenipte çadırlarını sırtlayanlarmı dersiniz... Ne derseniz deyin ama keyifli bir hafta sonu oldu.

1 Nisan Sokak Karnavalı'nı baştan sona anlatan, 17 dakikalık belgesel tadında bir filmi paylaşıyorum seve seve... Şimdiden iyi seyirler!... Indirmek isterseniz diyede buyrun linki http://74.52.238.226/~birnisan/film/1nisan07.wmv

Önceki iş yerimden ayrılalı hayli zaman oldu... Şimdilerde de reklam ajansında çalışıyorum ve eski iş yerimede bu kadar uzak kalmışken "aklımın ucundan herşey geçerdi ama bu gecmezdi" cinsiden TOG'un Faaliyet Raporu önüme gelince hayli gülümsedim; "hah bi bu eksikti, düşünürdümde, bu aklımdan geçmezdi işte... hemde bambaşka bir sektörde çalışıyorken" diye hayıflanıp durdum kendi kendime.

Sonunda dolu dolu bir günle, eğlenerek, müziğimizle, dansımızla, sesimizle... Kalemlerimiz ve boyalarımızla bıraktığımız izle. 1 Nisan'da İstiklal Caddesi'nde şenlik havasında, karnaval tadında neşe dolu bir gün geçirdik. Oysaki gün içinde iki saat olan musaitliğimi ve sonrasında olan kursumu da aldırış etmeyip İstiklala girdikten sonra hiç insanın çıkası gelmeyen bir duygu ile akşam ettim.

Evet evet yanlış görmediniz başlığı, Dünya’nın en iyi 2inci “karikatür” web sayfası Don Quichotte (www.donquichotte.at) seçildi... Iran Cartoon (www.irancartoon.com) ve Sayria Cartoon'un (www.sayriacartoon.com) düzenlediği bu yarışmaya toplamda 455 oylayıcı 1365 oy gönderdi... Birinciliği 262 oy ile “Iran Cartoon” alırken ikncilikteki “Don Quichotte”nin oyu ise 133. Üçüncülük ise “Sayria Cartoon”un 118 oy ile oldu.

Bundan kısa bir süre önce Barış Panayırı’nda poi çevirirken tanıştığım arkadaşlar sokakta karnaval yapmak gibi birşeylerden bahsedince oldukça heyecanlanmıştım... Sevinmiştimde böylesi insanlarla tanıştığımada, sonrasında da tekrar buluştuk zaten, görüştük, konuştuk, eğlendik, müzik yaptık, poi çevirdik... Sonrasında ise....

Uzun bir aradan sonra tekrar iş hayatına dönmek içimi bi garip etsede epey özlemişim böylesi çalışmayı. Üstelik yıllar sonrada Taksim'den bu kadar uzak kalmışken bu kadar iç içe olmak, her sabah gün ışığı ile Taksim'de buluşmak ayrı bir güzellik oldu benim için. İşte bundan tam 6 yıl önce fast food'da çalışırken gecem gündüzüm Taksim olduydu, yaklaşıkta bir buçuk yıl sürdüydü... Şimdi tekrar dan aynı havayı soluyorum Cihangir'de, Reklam ajansında...