Hrant Dink'in cenazesi sırasında cenaze aracını beklerken,
araç önümden geçerken, Sarı Gelin türküsünü dinlerken,
insanlar; on binler, Hrant Dink'ler...
Hrant Dink'i alkışlarla uğurlarken!

Veeee yazıyorum yine... Niye? Çünkü bu mesajdan sonra epey bi süre daha yazamayabilirim! Neden? Çünkü halim olmayacak. Vaktim de olmayacak pek. Nasıl mı? Yarın; yani aslında bugün oldu bile (salı gününe girmişiz yahu), akşam 20:00 'da Taksim, Beyoğlu Yeni Melek Gösteri Merkezi'ndeki GePGeNç FeSTiVaL 'inin açılış partisi ile HEYECAN doruklara tırmanıyor...

Kaç gündür yazamadım yine... Hafta sonu arkadaşlarımın henüz kurduğu derneğin, “Hangar Kültür Sanat Platformu”nun vizyon/misyon ve değerler çalışması için akşamdam biraraya geldik cumartesi günü bi dokuz kişi. Aynı zamanda bir çok gündem maddemizide oturduk konuştuk, tartıştık, kararlar aldık, eğlendik bi yandan, bi yandan da sohbet ettik ve her daim açık olan büfemizden; çıtır çerez, pasta, çikolata, cips, domates ve peynir ile besledik kendimizi :p e sabahıda bulduk neredeyse...

Önceki gün sabahlamanın verdiği yorgunukla ve son zamanlarımda ki uyku düzensizliğimi de yoluna sokmak için en geç iki de yatmaya çalışıyorum ki dünde kısmen başarabildim, lakin 3 e doğru uyumuşumdur herhal. Sabah için erkenden (mesela sekiz gibi)  uyanmak ve güne güzel bir kahvaltı ile keyifli başlama planı yaptım.

Bugün neredeyse bitmek üzere... Bense tüm gün evde vakit geçirdim. gerçi her ne kadar sabaha karşı 6 sularında uyumuş olsamda ve öğlen gibi kalmışsam; günü evde geçirmek canımı sıktı. Oysaki bugün Toplum Gönüllüsü arkadaşlarım beylerbeyin de huzur evine gittiler...

Bugün günlerden salı. Evdeyim, saat 11:31, uyanalı bir saat oldu. Kahvaltımı da yaptım, tek başıma. Bayramda. Kardeşlerim Muş'ta, anne baba 'yıda dün uğurladık, onlarda uzakta. İzmir'de... Akrabalar zaten burda değiller ya, ki zaten neredeyse 4üncü yılıma girdim memleketimden uzak zamanlarda...