Yine gün ağarıyor. Yine bilgisayar başındayım ben. Yine uykusuz, yine yorgun ve inatçı... Bilgisayara olan sevdam, kendimi geliştirme hevesim her geçen gün iyiden iyiye perçinleniyor ruhuma, ortaya ürün koydukça.

Bir sirkteyiz, oldukça yüksek iki direk arasına gerili uzunca bir ip ve üzerinde büyük bir cambazlikla yürüyen ben... daha önceleri 5 metre yükseklikte yürürken şimdi ise 100 metrede görüyorum kendimi.. bu ipi hayatımızda bilgi ile yaşam arasındaki ince çizgi olarak düşünürsek ve bu ipin kopma ihtimali olduğunuda...

Bir yıl daha geride kaldı... Bakalım kaç yılı daha geride bırakacağız, ancak her ne kadar yılları geride bıraksak ta geride bırakamadıklarımız da vardır... İşte her yıl ben bunları düşünürüm, dönüp bir de kendime bakarım. Geçmişime.