|
Ha öyle ha böyle derken gurup oluverdik birden bire ve yavaş yavaş... Gelmişken elimizede bir iş, aldı bizi bi telaşe, heyecan, hazırlık. Sahne, kostüm, koreografi, müzikler, poiler, staflar, pelerinler, kılıçlar, kristal toplar. Büyücü, savaşçı, 4 erkek bir kadın...
Ve sonunda kendimizi attık adaya. Burgazada'da Kalpazankaya'ya. Bi
yandan eksikleri tamalarken bi yandan da bir araya gelelim,
neresindeyiz işin, eksiklerimiz ne, koreografi ne alemde, kostümlerde
son durum ne, sahne arkası perde nası olcak? diye...
Adaya atarken kendimizide sabahtan niyetimiz vardı gitmeye; önce öğlen
vapurunu es geçtik evdeki hazırlıklar içersinde iken yetişemeyeceğiz diye. Sonra 14:00'a niyetlenmişken
Tansaştaki alışverişimizde oyalanmamız bizi Beşiktaş-Kabataş yolunda miskinliğie itti
yine yetişemeyeceğiz bu seferde 14 vapuruna'da diye. Oysaki vapur oyalandı oyalanacağı
kadar. Tamda Kabataş'a varmak üzereyken koşuştursakta her ne kadar henüz
kalkmayan vapuru gördüğümüzde, görevli bizi turnike başında çevirdi "dur"
diyerek, "kalktı vapur, kapandı kapılar" diye =)
Nolcak, oturduk bekledik 16:15 vapurunu. Önce çaydı tavlaydı derken
arkadaşımla vakti öldürmeye çalışarak. Sonra evine gitti arkadaşım
halletmem gereken işlerimi halledeyim diye ama nolsun onun gelmesi bile
an be an saniyelik oldu. Neredeyse 16:15 vapuru da gidecekti. Cuma
akşamından kendimiz atmayı planlarken adaya cumartesi akşamını getirdik
neredeyse.
Neyse Kalpazankaya'ya varınca gece ateşi için çalı çırpı odun derken
çadırların kurulması sonra karın doyurmaca ateş başında ve hava
yeterince kararıncada yaktık poilerimizi sopalarımızı. Yaptık
provalarımızı... Eğlendikte, doya doya çevirdikte ateşlerimizi. Ertesi
günede genel koreografi kurgusu üzerinden provalar. Kostümleri
konuşmacalar. Poi üretmeceler =)
Pazar akşamdan da haydi evli evine köylü köyüne deyip aldık yolumuzu. Bisikletim de iyi eşşeklik yaptı yüklerimize, onunda hakkını vermek lazım aklıma gelmişken ;)
yorumlar () |
|
|
|
|
|
