Bi gün geldi, bi soru sordum kendime; cevabını bulmakta zorlandığım. O kadar karışıktımki bilemedim neler olup bittiğini, kavramayamadım içimde olanları.. Hatırladım, bi gün, bi gün daha geldiydi, aklımda bir sürü sorunun gezdiği ama cevaplarımın olmadığı.. Soru bu ya, soru olduğu için cevabı da yok bulamadığın sürece... Ama cevabından önce sorunun nedenleri vardı kafamı karıştıran; kafamın karıştığı gibi hayatımıda karıştıran; beni, yakınlarımı, dokunduklarımı, ruhumu.. Gönlümü. O kadarki içinden çıkılmaz bir sokağa girmiş gibi.

Yer kadıköy iskelesi, hareket ediyor vapur; kabataşa doğru. Son durağıma, yolun bittiği yere. Hava soğuk ve güneşli. Rüzgar sert. Martılarsa rüzgara inat tepemde, vapura eşlik ediyorlar; bir yandan havada uçuşan ekmek, simit, kek, parçalarını artistik, seri ve yumuşak hareketlerle yakalamaya çalışıyorlar. Başarıyorlarda; zaman zaman rüzgarın inatçılığına ve hırçınlığına karşı koyamasalarda.

Amanda aman, bugünde doğum günümmüş mü ne? Klasik "yaşlanıyoruz", "ne çabuk geçiyo yav zaman", "1 yaş daha yaşlandık", gibi cümlelerin yanı sıra benim için bir türlü bi anlam ifade edemez oluyor şu doğum günü denilen gün. Ancak ve ancak kendisinin özel bir gün oluşluğu üzerinden yakınlarınızın ve sevdiklerinizin sizi hatırlaması ve sizi o gün özel hissetmenizi sağlamasının ötesinde bir şey değil. Dahası benim için hiç bir zaman özel bir gün olamadı. Olur mu? Onuda bilemiyorum tabiki. :s

Yeni bir iş; yeni bir hayat, yeni bir çizgi. Yeni bir başlangıç gibi... Bazen umutların kapısı bazende ekmek kapısı =) İşte pek sevinçli olduğum Taksim'deki mekanıma veda ettim yeni bir iş nedeni ile... Oysaki en büyük bağı Taksim ile aramda kurmuştum yıllardan sonra tekrar ve her gün çıkmaya başladıkça Taksim'e. Ya şimdi? Şimdi Etiler yolları taştan ;)

Önceki iş yerimden ayrılalı hayli zaman oldu... Şimdilerde de reklam ajansında çalışıyorum ve eski iş yerimede bu kadar uzak kalmışken "aklımın ucundan herşey geçerdi ama bu gecmezdi" cinsiden TOG'un Faaliyet Raporu önüme gelince hayli gülümsedim; "hah bi bu eksikti, düşünürdümde, bu aklımdan geçmezdi işte... hemde bambaşka bir sektörde çalışıyorken" diye hayıflanıp durdum kendi kendime.

Uzun bir aradan sonra tekrar iş hayatına dönmek içimi bi garip etsede epey özlemişim böylesi çalışmayı. Üstelik yıllar sonrada Taksim'den bu kadar uzak kalmışken bu kadar iç içe olmak, her sabah gün ışığı ile Taksim'de buluşmak ayrı bir güzellik oldu benim için. İşte bundan tam 6 yıl önce fast food'da çalışırken gecem gündüzüm Taksim olduydu, yaklaşıkta bir buçuk yıl sürdüydü... Şimdi tekrar dan aynı havayı soluyorum Cihangir'de, Reklam ajansında...