|
Gözlerim kamaşıyor, çarşaf gibi serilmiş kar beyazından yansıyan gündüzün aydınlığı ile. Her taraf bembeyaz, bembeyazlık üzerinde yine beyaz bi toz bulut uçuyor rüzgarın desteği ile… Çarşaflık, beyazlık, hayatım gibi, durgun bi çok yer.
Kimi yerlerde beyazlığını yitirmiş, çamur olmuş, sulanmış, cıvımış,
renk değiştirmiş; ne olduğu belli değil. Ayak bassan basılmaz, baksan
bakılmaz. Eline almaya çalışsan; tutmaya, kavramaya; kartopu gibi…
tutumazsın, tutamadığın gibi elinide kirlersin…
Bende dokunmak istemiyorum bu yüzden hayatımın bi kısmına artık; baksam
bakamıyor, tutsam tutamıyorum bi yanından… Ne kirlenmek istiyorum, ne
göz zevkimi bozmak. Hayal etmesi bile kötüyken.
Şimdi tek istediğim, bu cıvımış, kirlenmiş, renk değiştirmiş kar ezmesi
buhar olup uçana kadar bembeyaz yanlarım ile ilgilenmek; Gözümü
kamaştıran beyazlık ile, çarşaf gibi pürüzsüzlük ile, rüzgarın üflediği
kar taneli toz bulutu dahi yüzümü okşarken "tek başına olmak
istemiyorum" artık.
yorumlar () |
|
|
|
|
|
