| O Yol Senin Buda... |
| Yazar Ersin Yılmaz | |
| Cuma, 21 Aralık 2007 | |
|
Hafta sonuna girerken iki önemli sözüm vardı. Biri askere gidecek arkadaşımın veda gecesin katılmak. Arkadaşın birliğe teslim olmasını değil birliğe “katılmasını” kutlamak için... Hayatta olduğu gibi askerliktede katılımı esas alan bu arkadaşıma şimdiden hayırlı teskereler dilerim...
Öte yandan birde hafta sonu bir kaç konuda eğitmenliğini yaptığım
Toplum Gönüllüleri ile Demokrasi ve Haklarımız Eğitimi verecektim.
Ancak ani gelen bir telefonla, acele ve caresiz bir ses izmirde anahtar
eğitimleri olduğunu ve müsait eğitmen bulamadığını acıklı bir seslede
ifade edince. Hayır diyemedim. Biraz düşündükten sonra tabi dedim; hiç
bir programım olmadığını düşünerek. Hemen akşamında yola çıkacaktım ya
telefonu kapar kapamaz aklıma geldi diğer bir demokrasi eğitimi ve
arakadaşımın gecesi. Bi iç çekip koyuldum izmir yollarına anahtar
eğitimleri için... 3 gün boyunca önce iki gün Ege Üniversitesindeki
Toplum Gönüllüsü arakadaşlara sonraki günde Yüksek Teknoloji
Enstitüsündeki arkadaşlarla sivil toplum ve gönüllük üzerine güzel
vakitler geçirdik.
Bunların dışında birde izmirde uzun süredir görmediğim bi arkadaşımı gördümki ne kadar sevindiğimi, mutlu olduğumu anlatamam herhalde.. ama ayrıca yazacağım o anlarımı... Aradan çok geçmediki sonraki haftada Çanakkale, Biga gördündü karada. Yine aynı eğitimler. Yine iki gün. Biga’ya en son bir buçuk yıl önce gitmiştim sanki. Gitmem ile dönmemde bir olmuştu zaten. Sabahtan yola çıkıp akşamına eğitime yetişimiş eğitim biter bitmezde çok geçmeden gece yolculuğu ile istanbula geri dönmüştüm. Neyseki bu sefer bir kaç gün orada oluyor olmak hayli iyiydi. Arkadaşlarla da bolca vakit geçirdik. Hem o hafta başlayan Nesilden Nesile Projeleri içinde pek telaşlı ve heyecanlıydılar. Herşey gayet güzel görünüyor... Ha bi ekip arkadaşım vardıki eğitim sürecinde, çiçeği burnunda çilingirlerimizden, pek sevdim, pek kaynaştık. İyiki tanımışım dediklerimden ve unutmak istemediklerimden olur cinsten... =) Ehh eğitim bu bitince geri dönüyor insan. Yerine yurduna. Lakin eğitim biterken devamı için çarşambaya planlananlar vardı. Programlarda değişklik olunca ve salıya alınınca bir şekilde aynı ben ve ekip arkadaşım döner dönmez bigaya doğru geri yol aldık Salı günkü eğitim için. Salı erkenden bigada olmak ve arakadaşlarla birlikte kahvaltı yapmak gibi bir plan olunca erkenden damlamanın tek yöntemi sabah hızlı feribot ile bandırmaya geçmek oradanda bigaya ulaşmaktır. Bu yüzden arkadaşımı pazartesi akşamdan İstanbul'a çağırıp bizde konakladık, sabahın köründede feribota yetişmek için erkende çıktık evden. Bir sürprizde feribotta orta okul yıllarımdan bi kız arkadaşımı görmem oldu, yanında babasıda varmış, birde iş arakdaşı, çanakkale’de çan’a gidiyorlarmış... Eheh.. istedik. Bizide aldılar arabalarına. Bigaya daha rahat gittik. Çabuk gittik. İyi oldu iyi.. Hem arkadaşımıda apeydir görmüyordum. Dertleştikte.. Zaten birde yakında evelencek ki allah şimdiden mesut bahtiyar etsin.. =)
Neyse işte Biga'dan da salı akşamı gece seferi ile arkadaşımla Kocaeli'ye döndük, bende Kocaeli'nden İstanbul'a... Sonrası bayram arefesi. Şimdi bu yazılanlar...
|
| < Önceki | Sonraki > |
|---|