|
Yazar Ersin Yılmaz
|
|
Çarşamba, 04 Ekim 2000
|
|
Seni gördüğüm her günün gecesi
Bir başka aydınlanır,
Yıldızların parlaklığı ve ay ışığında.
Sanki senin ışıl ışıl gözlerini görürdüm
Her gökyüzüne bakışımda.
Uykum kaçar rehin olurdum
Gecenin sessiz ve masum karanlığına
İşte ozaman senin için dökülürdü
En güzel sözler kalemimden kağıda
Ve zamanla sönen,
Büyük ateşlerin ardından kalan
Sönük ve ılık közler gibi;
O büyük sevgimizinde yerine bıraktığı
Arkadaşlık ve dostluğumuz kaldı geriye.
Birde anlamsız tuhaf bakışlar,
Garip hisler...
Artık ne yüreğim sızlıyor
Ne içim kıpır kıpır ediyor,
Ne de birşeyler hissedebiliyorum
Tokalaşmak dahi zor geliyor
Uzun bir zamandan sonra
İlk karşılaşmamızda bile.
Sanki tuhaf bir yakınlık var.. ya da uzaklık!
Dostluk ve arkadaşlıktan önce ki
Yeni tanışan iki yabancı gibi...
yorumlar () |
|
|
|
|
|
